Daty we współczesnym języku polskim powodują wiele trudności: nie tylko w zapisie,  ale i sposobie artykulacji. Obowiązującą formą ich zapisu jest (kolejno): dzień – miesiąc – rok. Niestety, często posługujemy się nimi w niewłaściwy sposób.

A wystarczy zapamiętać trzy proste zasady:

1.

Odmieniamy nazwy miesięcy, które zapisujemy małą literą: „23 marca”,
nie „23 marzec”. Aby o tym nie zapomnieć, wystarczy w myślach umieścić między liczbą i miesiącem słowo „dzień”. Otrzymamy wtedy „23 [dzień] marca”, a nie „23 [dzień] marzec.

2.

W zapisie roku nie piszemy: „rok dwutysięczny szesnasty”, tylko „dwa tysiące szesnasty”. Rok „dwutysięczny” trwał zaledwie dwanaście miesięcy. Czy rok 1987 przeczytamy jako „tysięczny dziewięćsetny osiemdziesiąty siódmy”? Oczywiście, że nie, więc nie twórzmy podobnych potworów w odniesieniu do XXI wieku. Wyjątkiem jest rok 2000, który zapiszemy jako rok „dwutysięczny”.

3.

Kropki i spacje w zapisie dat: kiedy używamy liczb rzymskich do zapisu miesiąca, nie stosujemy kropek, np. 23 III 2016, natomiast gdy w tym samym celu posługujemy się cyframi arabskimi, są one konieczne. Sugerują bowiem, że mamy do czynienia z liczebnikami porządkowymi: 23.03.2016 r. [dwudziesty trzeci marca dwa tysiące szesnastego roku].

Kończąc, chciałybyśmy odpowiedzieć na pytanie zawarte w tytule artykułu. Poprawny zapis daty, w której odbywa się święto wszystkich żartownisiów, prima aprilis, to: 1 kwietnia. Mamy nadzieję, że zapisywanie dat przychodzić Wam będzie od teraz z dużą łatwością!

Autor: Katarzyna J. / Kinga K. / Wiktoria Ś. / Patrycja L. / Monika K.